Vorige week hebben Anastaszia en ik naar de film Serenity gekeken.
Eindelijk weer eens een originele en leuke scifi setting (maar wat wil je ook, gemaakt door Joss Whedon). Ik denk dat ik me voor de kerst eens ga verwennen met de serie Firefly. Die hebben we nog niet en hij is via Bol.com te koop.

En als je aan Firefly/Serenity denkt, denk je uiteraard ook aan Dr Horrible's sing along blog. Het verhaal van Dr. Horrible die een soort van supervillain probeert te zijn. Afgelopen september heeft Joss Whedon overigens gezegd dat er een Dr. Horrible deel twee zou komen.

Maar goed. Om mijn gedachtensprong even af te maken. Het blijkt dat Felicia Day (Penny uit Dr. Horrible) een soort van Youtube comic heeft getiteld "The Guild". Dit gaat over een stel, zeer diverse, mensen die elkaar alleen via een MMO kent.
En zoals we allemaal weten zijn de avatars van MMO spelers meestal wat mooier en stoerder zijn dan de echte versies. Do You Wanna Date My Avatar.

Shurf

Zo,

De rust is hier wat wedergekeerd in huize Anastaszia/Shurf. Onze grote opdracht hebben we afgeleverd en de lijst met opdrachten voor het eind van dit jaar is nu een stuk beter te overzien. Dit weekend hebben we lekker vrij van allerlei verplichtingen, dus we gaan dan ook lekker werken voor Medusa.
Ik wil in ieder geval een broek ver genoeg klaar hebben om op het Maerquin weekend bij onze klant te kunnen passen en vermaken.
Dan hebben we nog wel even tot hij het nodig heeft (Starwars LARP), maar dan kan ik tenminste verder vooruit. Broeken maken is leuk werk, maar ik ben nog niet zover dat ik het kan zonder tussendoor even te passen.

Ook moet ik in de tussentijd nog een staf voor mezelf maken voor Maerquin. Hij zit nu in elkaar en heeft de eerste twee halve lagen zwarte latex gekregen................. En is net omgevallen tegen mij aan. Iemand een idee hoe je latex uit een (gelukkig ook zwarte) spijkerbroek krijgt?
In totaal een laag of 8-10 aan zwart en dan het nodige zilver en rood.

Anyway. We hebben dus weer genoeg te doen hier.
Maar het is wel lekker zo.


Shurf

Ik ben meegegaan met de tijd.

Nou ja klein beetje dan. Op de computer om heel precies te zijn.
Ik ben over het algemeen van het type. Als het werkt en doet wat het moet doen, blijf ik er van af.
Maar de laatste tijd merkten Anastaszia en ik dat diverse sites niet meer wilden openen in de internet explorer (6.0).
Ik dus geprobeert om de explorer 7 te installeren (we zitten hier nog onder XP), maar om de een of andere vage manier lukte dat niet.

Ik dus de stoute schoenen aangetrokken en Firefox gedownload. Geinstalleerd en de problematische sites geprobeerd.
en ik mag zeggen. Erg snelle browser, werkt uitstekend.
Maar een dingetje krijg ik niet aan de gang. Ik kan niet inloggen in het Maerquin-forum. Hij doet het gewoon niet.
Hoe vaak ik mijn naam en inlogcode ook invoer. Ik blijf in het invoerscherm en en kom maar niet verder.
En dat is een beetje lastig als ik daar de moderator ben. :-)
Natuurlijk heb ik de ouder explorer wel achter de hand, maar ik doe alles liever met een browser.

Iemand een idee wat hier aan de hand is?

Shurf

Land van de duizend meren en Nokia.

Land ook van de heel eigen kijk op moderne muziek.
Denk aan de gestoorde bands uit dat kleine land, als de Leningrad cowboys en Lordi.
Het land wat als geen ander een metal scene heeft wat bijna mainstream genoemd kan worden.

Grote voorbeelden hiervan zijn natuurlijk Nightwish, Tarja, Apocalyptica en natuurlijk Lordi weer.
Zo hebben ze daar ook de metal band Children of Bodom. Niet dat ik daar eerder van had gehoord, maar vandaag struikelde ik over een youtube filmpje waarin de zanger en de gitarist een stukje samen op de gitaar spelen.
Een ding kan ik je wel zeggen. Gitaar spelen kunnen ze.
Dames en heren. Vivaldi op electrische gitaar.

Erg onder de indruk.

Shurf

Zoals we allemaal weten veranderen talen in de loop der tijd. We spellen anders en er komen nieuwe woorden bij.

Internet zelf heeft de nodige dingen aan de geschreven taal toegevoegd. Ik denk hierbij aan de smilies, ROFL, LOL en andere afkortingen en l33ttalk.
Nou dacht ik dat dit beperkt bleef tot het internet en geschreven gebruik.

Wie schetst mijn verbazing om mijn jongste tegen zijn vriendjes dit in spreektaal te horen gebruiken. "Dat is Leuk! dat is echt LOL!" en varianten daarop. En zijn vriendjes dit ook te horen gebruiken.

Erg apart om te horen dat de jeugd mee doet aan de verandering van de taal.

Shurf

Ok,

Het is de 21ste eeuw en ik snap ook wel dat we niet allemaal meer Caedmon of Henbeddestr of Kennocha of zelfs maar Brangaine kunnen heten. Alhoewel die oude keltische namen wel wat hebben.

Gisteren is mijn collega opa geworden. De kersverse kleindochter is gezegend met de naam Vlinder Liv. Combinatie van een hippie naam met een 'actrice'. Mijn collega was er niet echt blij mee (met de naam, wel met zijn kleinkind), maar hij had er weinig over te zeggen.
Dit is echt in tegenwoordig, zo'n moderne naam. Van mij hoeft dat niet. Een beetje hollandse naam is ook goed en dan kan het beste kind later tenminste ook met goed fatsoen naar school. En er zijn echt wel andere keuzes dan Jan en Mien, zonder dit soort rare namen te hoeven kiezen.

Ook bij dieren vind je dat tegenwoordig terug.
Ok, je hoeft je hond niet standaard Bello te noemen, maar bij twee huizen tegenover ons heten de honden (een grote duitse herder en een kleine kruisruiker) allebei Diesel.
Wat is dat nou weer voor een naam? Diesel? Ik ga mijn kat toch ook geen Euro Loodvrij noemen?

Anyway.
Laten we het er maar op houden dat ik oud wordt.

Shurf

Nee, niet echt natuurlijk.

Houten ligt van alle plaatsen  zo'n beetje het meest centraal in Nederland.
Maar als ik nu op mijn werk naar buiten kijk, zie ik een gladde kalme zee, met hier en daar kleine donkere eilanden er in. Aan de horizon duidt een oranje lucht de opkomende zon aan. De hemel is verder verstoken van iedere wolk. De man is als een kleine sikkel nog net te zien.

Af en toe is het 's ochtends zo mooi als ik naar mijn werk toe rijd. De weilanden zijn bedekt door een witte nevel. Kleine groepjes bomen steken er wel bovenuit, maar omdat de zon aan de andere kant staat zie je ze alleen maar als contour.

Prachtig!

Ik heb overigens vanochtend voor het eerst weer ijs mogen krabben. Dat betekent dat ik me vanmiddag thuis maar eens over een filosofische vraag moet buigen. Waar is mijn trui gebleven?

Het was overigens afgelopen weekend erg gezellig.
Lekker kunnen knutselen voor het komende weekend van Maerquin. Ik heb mogen spelen met de lockmachine van janestarz(I want one!) en afgesloten met een leuk spel 'Guess the Tune!'. Een simpel spelletje, maar erg leuk met een groepje mensen. Men heeft nodig; een persoon achter een computer, internet en een stel dwazen.
Youtube opstarten, thema song van een, al dan niet oude, serie of film opzoeken. Wie hem het eerste raadt heeft gewonnen.

Shurf

Ook op mijn werk beginnen nu de voorzorgsmaatregelen tegen de Mexicaanse griep te komen.
Zo kregen wij het volgende mailtje rondgestuurd.
_____________
onderwerp: Alcohol pompjes

_____________

Omdat we een kans herkennen zodra die zich voordoet gingen ik en een aantal collega's natuurlijk direct braaf met ons koffiekopje in een rij voor de toiletten staan om onze beloofde Irish Coffee in ontvangst te kunnen nemen.

Nadat we weggestuurd waren, ging ik toch even nadenken. Waarom alcoholpompjes op de WC?
De Mexicaanse griep is een virus, die zich via de luchtwegen verspreid en niet via de handen, waar zich allerlei bacterieen ophouden. Leuk om dan de handen te ontsmetten, maar dat helpt niet echt.
En zelfs als de griep zich, als een bacterie, via de handen verspreid zie ik het nut er niet zo van in.

Stel dat een collega de mexicaanse griep heeft.
( Laten we hem Caramba Henk noemen. )

Shurf

Het werd toch te erg met de wespen, dus we hebben alsnog besloten om de druiven uit de tuin te halen.
En ja wat dan te doen?
In goede navolging van Janestarz jam maken!

De druif is nu bijna leeg. De trossen die er nu nog in hangen kunnen we niet verwijderen, want ieder heeft zo'n 6-10 wespen er op. Daar gaan we niet aan beginnen.

Maar goed de druiven die we wel er af konden halen was ook een hele berg. We hebben in ieder geval genoeg jam. Tot volgend jaar deze tijd of zo. Dan kunnen we weer opnieuw beginnen. :-)
Onze potjes zijn nu op, dus de rest van de druiven (minus de wespentrossen uiteraard) liggen nu helaas in de GFT bak. Dit jaar geen druiven voor de spreeuwen.

Ik krijg overigens net van Anastaszia een bakje yoghurt met verse druivenjam. Ik ga het dus kort houden.
Zie onze oogst van vandaag.


De geoogste druiven in de wasbak


Potjes jam

Shurf

Wij hebben een druivenplant.
Die hebben we ooit eens gekregen van de ouders van Anastaszia, omdat dat wel mooi staat in een tuin.
Een aantal jaar heeft de druif alleen maar gestaan. Hij groeide wel, maar druiven. Ho maar.
En toen heeft hij de smaak van de kleigrond hier gekregen.

Ieder jaar komen er meer druiven in dan wij op kunnen. Een groot deel vergist en wordt door de vogels opgegeten. Erg mooi gezicht om dronken spreeuwen te zien. Vallend uit de druiven en wazig om zich heen kijkend zich aan het afvragen hoe dat ook al weer ging. Dat vliegen.

Vorig jaar hebben we de tuin verbouwd en toen heb ik helaas nogal wat wortels van de druif moeten doorknippen.
Onze gedachte was dus dat de druif dit jaar wel een jaartje zou overslaan. Even bekomen van de stress van het kortwieken van de wortels.

Niets is minder waar. Hij is weer net zo vol als vorige jaren.
Helaas lokt hij daarmee wel wespen de tuin in. Met de tientallen tegelijk. Aan de andere kant hebben die wespen geen oog voor iets anders dan de druif. Dus eigenlijk hebben we dit jaar nog geen last gehad van de wespen.

Ziehier het uitzicht als je bij de schuurdeur richting het huis en omhoog kijkt. Het is maar een heel klein stukje van de druif die hier zichtbaar is.

Ik eet me in ieder geval regelmatig misselijk aan de druiven. En het schijnt nog gezond te zijn ook nog. :-)

Shurf

Zoals sommigen misschien weten zitten de kinders van Anastaszia en mij op scouting.
Nou bevat de scouting verschillende speltakken. Van de kleintjes tot de groten. En als je een bepaalde leeftijd hebt bereikt ga je dus over naar een grotere speltak (en gaat dan stoerdere dingen doen).

Elk jaar weer wordt van het "overvliegen" binnen de scouting een grote happening gemaakt. Iedereen komt opdagen en de 'overvliegers' moeten een soort van test doen om bij de nieuwe speltak ontvangen te worden. Onze oudste moest over een, met zeep ingesmeerde, balk kruipen boven een grote waterbak. Onze jongste moest een, met zeep ingesmeerde, helling afglijden. Allemaal erg leuk en erg gezellig.
Dat was afgelopen zaterdag.

Maar zo'n scouting heeft natuurlijk ook een bestuur. Met een voorzitter.....met een penningmeester......met een secretaris. En daar krijg je af en toe mail van. Meestal klik ik die al snel weg, maar deze wil ik graag bewaren.
Hieronder de mail (vet) met bij iedere zin mijn gedachten op dat moment (cursief)
Om duidelijke redenen heb ik de namen wel even aangepast. Het is maar een kort mailtje.

Onderwerp:
 Functies binnen Shurfscoutinggroep zijn gewijzigd.
Ok er zal wel een wijziging in het bestuur zijn geweest. Niet belangrijk dus. Deleten of openen? Toch maar even lezen.

Er zijn functies aangepast binnen uw organisatie.
Da's fijn. Inderdaad een ander bestuur, maar daar hoef je mij niet voor lastig te vallen hoor.

Functiegegevens van Shurfzoon zijn gewijzigd.
Hè wat? Is er een bestuurslid met dezelfde naam als onze jongste? Dat lijkt me sterk.

De functie jeugdlid in speleenheid land welpen is beëindigd met einddatum 06-09-2009.
De functie jeugdlid in speleenheid land Verkenners is toegevoegd met ingangsdatum 06-09-2009.
Ok. Die is het echt kwijt. Hier hebben we te maken met een duidelijk geval van zichzelf belangrijk vinden, gecombineerd met een te hoge waardering voor ambtelijke taal.


Woorden ontgaan me gewoon hierbij.
Ik wou nog een antwoordmail sturen met woorden als;

Geachte heer,

In antwoord op uw schrijven

Met dank voor uw bloemrijke mededeling zijn wij verheugd over de promotie van de functionaris Shurfzoon binnen de organisatie van Shurfscoutinggroep.

Hoogachtend


Of zoiets.
Helaas heeft Anastaszia daar haar veto over uitgesproken met als argument dat onze kinders nog steeds naar die scouting gaan, ook als ik me misdraag in deze.

Ahum....... heeft ze wel een beetje gelijk in.......
Maar dat ga ik niet toegeven.  :-)

Shurf

Mijn rug was dus te recht.

Maar na een paar bezoeken aan de fysiotherapeut, een betere loop- en stahouding en een hoofdkussen waar ik wat vulling uit heb gehaald, begint het allemaal nu een stuk beter te voelen.
Niet dat het nu helemaal weg is hoor. Ik voel nog wel wat, maar het is nu meer een soort van algemene stijfheidsgevoel in plaats van continue stekende pijnen. Bij sommige bewegingen voel ik nog wel dat het net om de hoek ligt, maar voorlopig weet ik het daar ook te houden.

Zelfs een valpartij gisteren van de trap (armen tot mijn kin vol met lappen stof en dan een voet net niet hoog genoeg brengen) heeft de pret niet mogen drukken.

Alles bij elkaar zie ik het dus wel weer positief tegemoet.

Shurf

Het is weer zover.
Anastaszia en ik laven ons wederom aan een van de weinige televisie programma's die we trouw volgen.

Expeditie Robinson is begonnen met een nieuw seizoen. En zoals elk jaar is het weer de vraag. Wie kan de ontberingen aan? Wie kan zich standhouden in een groep met vreemden? Wie weet voldoende steun van de anderen te brijgen dat hij/zij wordt uitgekozen tot winneaar?

En elk jaar verbazen Anastaszia en ik ons weer over dezelfde fout die de deelnemers maken.
Elk jaar weer worden de deelnemers op het verkeerde been gezet door (al dan niet eerlijke) veranderingen in wat men verwacht dat er gaat komen. En elk jaar weer reageren de deelnemers dat op elkaar af.

Misschien dat het is omdat wij aan LARP doen of misschien omdat wij dezelfde truukjes van de spelleider aldaar zien, die Anastaszia en ik ook toegepast hebben om onze spelers op het verkeerde been te zetten. Oh de deelnemers hebben wel degelijk door dat ze aan een spelletje meedoen. Maar wat zij HET SPEL spelen noemen, komt telkens neer op jezelf ten koste van anderen naar voren brengen, zodat je weer een ronde verder komt.
Nooit is er iemand die eens acherover hangt met de gedachte "ben benieuwd wat men als spelleiding nu weer naar ons toeschuift". Dat men na een aantal weken, als honger en slaapgebrek echt begint te tellen, dit niet meer doet is nog te begrijpen. Maar dit vanaf dag 1 al over het hoofd zien? Erg curieus.

Oh ja dit jaar doen er alleen vrouwen mee (er schijnt wel iets met mannen te zijn, maar dat is nog niet uitbelicht) en wat zijn die vals ten opzichte van elkaar zeg! Men slikt niets van elkaar. Bij het minste of geringste vliegen de haren in het rond.

Anastaszia en ik amuseren ons dus weer opperbest.

Shurf

Oh ja..... en vikings........

Wat hebben die met elkaar te maken? Niets zou je zeggen.
Maar we zitten hier op het internet waar alles gevonden kan worden.

En soms vind je iets waarbij je denkt "Oookaayy! WTF?"

Dus dames en heren...... kittens, hellebaarden en vikings...... en een catchy song. :-)
U bent gewaarschuwd.

Shurf

Gisteren weer een heerlijke DnD sessie gehad bij BigBoss.

We lopen al ruim een jaar in zijn wereld rond en de mysteries werden steeds groter, zonder dat we maar enig idee hadden wat er aan de hand was.
Oh, we hebben wel een paar opdrachten opgelost. De koning leeft weer en we hebben ook Zwaard van Licht te pakken gekregen. Daarentegen waren alle plaatsen waar we al eens eerder waren geweest volledig leeg van welk soort leven dan ook, begon de koning te heulen met de orken en zijn we verscheidene keren vast komen te zitten in een of andere tussenwereld waar je op een klein eiland in de ruimte zit en waar de enige richting 'over de rand is'. En dan die Schaduwheerser. Een paar keer ontmoet. Twee keer bevochten, waarbij hij telkens op het laatste moment wist te ontsnappen. Maar wat hij nou is, wat hij nou wil en vooral wat hij nu doet. Geen flauw idee

Gisteren hadden we echter een kleine doorbraak. We kregen wat brainwaves, zodat het een en ander wat duidelijker werd en we ook van dat ruimte eiland (zo noem ik hem maar even) af konden.
We kregen wat meer grip op waar we heen konden, in plaats van maar te kijken waar we uitkwamen. We hebben een herbergier betaald voor zijn herberg die we een stel sessies geleden in de brand hadden gestoken. Ok. Wel tien jaar te laat, maar beter laat dan nooit.

Nu alleen proberen om weer terug te komen in de tijd en ook proberen om er achter te komen waar de Schaduwheerser zich in ruimte en in tijd ophoudt. Eitje toch? Uhm nee. We weten nu wel een beetje wat er aan de hand is, maar wat we precies moeten doen. Geen flauw idee.

Wat vooral leuk was gisteren was, toen het kwartje eenmaal gevallen was, om ineens allerlei dingen die we eerder meegemaakt hadden op zijn plek zien te vallen. Dingen waar we niets mee konden omdat we het toen niet snapten, maar die nu allemaal blijken te kloppen.
Dat is nou het mooie van het verhaal van BigBoss. We hoeven niet zo nodig de held te zijn (gaat ook bijna niet met dat spoor van afgebrande herbergen achter ons en die koning doet ook erg verdacht in onze ogen). Maar een goed mysterie waarbij de wereld ineens anders lijkt te zijn als we altijd hadden gedacht, waarbij dingen aan de hand zijn waar we geen grip op hebben, waar je af en toe een speelbal bent van andere machten die je niet begrijpt, waar de wereld groter is dan jij alleen, maar waar de stukjes later allemaal blijken te kloppen (zelfs met het beperkte inzicht wat we nu hebben). Kijk dat is nou iets waar je ons een plezier mee doet.

Kan BigBoss de vakantie niet afzeggen zodat we weer eerder een sessie kunnen houden?

Shurf

We zijn vandaag naar Xanten in Duitsland geweest.

Na de vele kastelen, bergen en de vele natuur in Wales wisten we echt niet meer waar we dan in Nederland heen moesten in de week die we nog samen hadden.
In het Romeinse archeologische park in Xanten waren we echter nog nooit geweest.

Autotje dus gepakt en een klein uurtje of anderhalf later zaten we in de plaaselijke domus te genieten van een koude cola.
Xanten is heel anders dan het Archeon wat we zijn gewend. Alles staat veel verder uit elkaar en op zich zijn er minder gebouwen.
Wat er wel is, is dat alles staat op de plek waar het vroeger ook stond. Xanten is niet zomaar een archeologisch park. Nee, men is ook bezig met de reconstructie van delen daarvan. Zoals de domus, een tempel, de arena. Zo is men nu ook bezig om een aantal woningen te (her)bouwen.
Ook is er sinds kort een groot museum geopend. Die was er nog niet, toen Anastaszia en ik een jaar of twee geleden in Xanten waren voor een middeleeuwse markt. Erg bijzonder dat museum. Ik heb nog nooit zoveel romeinse voorwerpen bij elkaar gezien.

Wat ik ook erg leuk vond was dat men aandacht aan de Varus slag had gegeven. Dit jaar is het namelijk precies 2000 jaar geleden dat een romeins leger onder bevel van de generaal Varus in de val liep en jammerlijk ten onder ging. Drie legioenen sneuvelden toen. Jarenlang werd deze nederlaaag de slag in het Tetoburgerwoud genoemd. In 1987 vond men echter bij het dorpje Kalkriese (wat verder Duitsland in) het bewuste slagveld. Het zag er nog precies uit als toen (da's al een wonder op zich) en de massagraven lagen vol met de lichamen van romeinse soldaten. Een bezoek aan Kalkriese zat er niet in dit jaar, maar dan is Xanten een mooi alternatief.

Het was echter wel een tikje warm vandaag. 34 graden in Xanten. We sleepten ons dus van schaduw naar schaduw (gelukkig zijn de oude wegen van het stadje met bomenrijen aangegeven).

Alles bij elkaar was het erg geslaagd.

Vanavond laten we wel wat eten brengen. Het is echt te warm om te koken.

Shurf

Vandaag is huize Shurf en Anastaszia weer naar de tandarts gegaan.
De "Ghost of Dentists Present" was goed voor ons dit jaar. Slechts een nieuwe afspraak voor tandsteen voor mij en een nieuwe kroon voor Anastaszia.
Da's in ieder geval beter dan de "Ghost of Dentists Past". Dat waren 4 gaatjes en twee wortelkanaalbehandelingen. Ik ben benieuwd wat de "Ghost of Dentists Future" gaat brengen.

Maar dat zien we over een half jaar wel weer.

Shurf

En hier is Dr. H.G. Shurf. Professor in de temporele wetenschappen en samen met miss Anna Staszia op weg naar Lisse in het jaar 2009.




  

De jas is niet door ons gemaakt. De rest wel (inclusief broek).

Shurf

Investeren is de moter van het bedrijf zeggen ze wel eens.

Anastzasia en ik zijn ons bedrijfje gestart met onze eigen naaimachine. Een heel leuk ding. Hij doet het goed, maar hij is ondertussen al een jaar of vier oud en je merkt dat het eigenlijk een hobby naaimachine is.
Dat betekent dat hij niet echt gemaakt is om grote hoeveelheden te verwerken.
Ons idee was om, zodra de winst het toeliet, een betere naaimachine te kopen. Eentje die kilometers kan maken.

En toen ging afgelopen weekend onze telefoon. Of we zin hadden in een opdracht? Ja natuurlijk.
Kort en goed gezegd. We hebben de week besteed aan schetsen en de definitieve order is binnen en daarmee kunnen we ons een nieuwe naaimachine veroorloven.
Maar ja. Het betreft wel een heel stel kostuums en de oude begint al wat te rammelen (er zit ergens wat speling in), dus we hebben vandaag direct de stap maar gezet.
Een mooie nieuwe machine. Perfect voor ons. Niet computer gestuurd en kan ook geen borduurwerk aan, want dat gebruiken we toch niet. Maar is wel geschikt voor het zware werk.

Atelier Medusa is dus nu rijk:
Een Gritzner Selecta uit 1930. Ideaal voor het leerwerk en als er eens geen stroom aanwezig is, zoals bijv. op een beurs.
Een Elna 3210. Hobby machine pur-sang en back-up.
Een Pfaff Select 3.0. Nog vers van de pers en staat te trappelen in de doos om te kunnen beginnen.

Anastaszia is nu bezig met haar rok voor Castlefest en ik ga zo weer verder met mijn overhemd. Ook voor Castlefest.
Life feels good.

Shurf